در نگاه دیگران

علی کلائی منبع: وب‌سایت روزآن‌لاین ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰  پروازت را ای معلم شهیدم، باور نمی کنم. هدی صابر درگذشت. وقتی خبر را شنیدم پاهایم سست شد. آخر چرا؟ به کدامین گناه؟ کوچ غریبانه ای که یادآور مظلومیت موسی ابن جعفر است. شهادتی که استقامت را به ما می‌آموزد. هنوز صدایش در گوشم زنگ می‌زند. آخر ما هشت فراز تاریخ ایران را با هزار نیازی که در طی این یکصده داشتیم، با او آموختیم. او به ما آموخت از صدر مشروطیت. از کوچک جنگلی و اولین جمهوری شورایی در ایران. از مصدق کبیر که پیشوایی بوده و هست برای همه ما. از معلم شهیدمان علی شریعتی که این روزها میزبانی می‌کند. میزبانی عزت. میزبانی هاله و این بار میزبانی هدی. اما …

هدی صابر،‌ ایستاده بر آرمان ادامه مطلب

آزاده ابازری  منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰  پهلوان ! چگونه بگویم که چگونه میسوزم …؟ پهلوان ! اشک هایم که بر گونه ام جاری میشود ، صورتم تاول میزند گویی … ای آبِ  دیده ی خونین  ! ما به کجا روانیم ؟  ما که صد و اندی سال است به دنبال آزادی میدویم و او دور میگردد، به کجا روانیم ؟ میشنوی بانگ گوشخراش شکنجه و زجه و زنجیر و گلوله را ؟!  ضحاک بیدارگشته است، آزاد گشته است . آزادی ای که رویای شبانه ی صد ساله مان بود بر ضحاکیان خجسته باد ، که آزادند … بی پروا پهلوانانِ این خاک را در بند نموده اند ومغز اندیشمندانمان خوراکِ روزانه ی مارهای پلشتِ نادانیشان گردیده است …

ضحاک و اندیشمندان ما؛ برای پهلوان صابر ادامه مطلب

عمار ملکی وب‌سایت گویانیوز ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰  با نام رفیق اول و آخر، جان جهان (۱) هدی صابر از آنها نبود که وقتی فاجعه و بیداد را می‌دید، از بداخلاقی ها بنالد و تنها اخم بر چهره کشد. او همواره دغدغه اش این بود که باید کاری کرد. اهل عمل بود و تلاش و حرکت. او یک چریک مدنی بود. دردمند بود و در حال تکاپو. مثل ما نبود که نشسته ایم و دل خوش کرده ایم که در فضای مجازی فریاد میزنیم. او وقتی شنید که با هاله چه کردند، وقتی فهمید که رذالت و وقاحت در سرزمینمان به حدی رسیده که رحم بر دختر نازنین عزت ایران نمیکنند و هاله را در سوگ پدر به قتل میرسانند، …

صابر، حماسه ساز دوران ادامه مطلب

فخرالسادات محتشمی پور منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰  نمی دانم مخاطب این نوشتارم که باید باشد؟ هدی صابر؟ همسردلبندش بانو فریده جمشیدی؟ فرزندانش حنیف و شریف عزیز و یا مهربان یار و خواهرش بانو فیروزه صابر؟ مخاطب این نوشتار چه کسی باید باشد؟ جوانان سبز ایران؟ سیاستمداران و سیاست ورزان ایرانی؟ خانواده های زندانیان سیاسی؟ همه سبزها یا همان جوان های جوانه زده در دیار فقرمادی و فرهنگی جنوب شرق کشورمان با آبیاری و مراقبت مستمر باغبان؟ این مرد بزرگ! نمی شود یادداشت بی مخاطب نوشت اما می‌توان خوانندگان را آزاد گذاشت که خود اختیار کنند مخاطب بودن یا نبودن را. باری در دل زمستانی سرد آن گاه که از پشت پنجره شاهد چرخ خوردن دانه های برف …

صابر؛ استاد ارجمند ما ادامه مطلب

احمد قابل منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰ آفرین و درود خدا بر او که این همه بی شرمی و بی حیائی را به نام اسلام و ایران، تحمل نکرد. من بی غیرت مدعی «شریعت محمدی(ص)» و «تشیع علوی» ماندم و شهادت «هاله» ی «عزت خدا» را دیدم و برخلاف سخن مولای پرهیزکاران علی(ع) زنده ماندم، گویی ندیده و نشنیده ام که؛ «اگر کسی از تأسف کمترین تعرض مهاجمان خارجی به مرزنشین غیر مسلمان کشور اسلامی بمیرد، سزاوار است!!». اما مردی با غیرت دینی و ملی، چون «هدی صابر» در اندوه کشته شدن زنی صبور و آزادی خواه، پاک و قرآن پژوه و خندان و مسالمت جو، به دست گزمه های […]، سخن مولایش را شنید و خود را …

به یاد هدی صابر ادامه مطلب

عبدالعلی بازرگان منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰ رفتن هُدی غمی بر غم های غروب عزت و هاله افزود . تا آن جا که به خاطر دارم، حدود ۱۵ سال پیش بود  که برنامه آموزشی  مفصلی برای آشنا کردن جوانان با تاریخ و فرهنگ کشورمان تهیه کرده و آن را با اظهار آمادگی خود برای اجرا، به انجمن اسلامی مهندسین پیشنهاد کرده بود. اواخر سال ۱۳۷۹  همراه سایر دوستان ملی مذهبی بازداشت شد و ماه ها در سلول انفرادی و بیش از یک سال را در بند عمومی گذراند. گویا طولانی گشتن اسارتش در زندان ناشی از ارتباط با جوانان و اثرگذاری او روی دانشجویان بود. دوستانی که پس از آزادی به دیدارش رفته بودند، می‌گفتند آثار رنج و …

عزتِ هالهِ هدی ادامه مطلب

ب. آرام منبع: وب‌سایت جرس با ز پر پر شد گلی از باغ ما باز یاری شد ز جمع ما جدا بار دیگرآرشی جان در کمان بهر آزادی میهن شد فدا باز از زندان ضحاک زمان کفتر ی پرواز کرد و شد رها بس که بیداد و ستم دید آن دلش ”صبر صابر هم تمام شد“ از جفا مرگ او فریاد آزادی و عشق راه آزادی و عزت را هدا نیست این دریای غم را ساحلی هان کجا این درد ها را منتها ؟ صبر و آرامم برفت از دست دوش چونکه صابر شد ز جمع ما جدا

شهرزاد همتی  منبع: وبلاگ نوسنده ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰  هر هفته سه شنبه ها بعد از ظهر از ساعت ۵ تا هفت کلاس داشتیم، اسم کلاس ها «هشت فراز، هزار نیاز» بود.هدی صابر همیشه سر وقت می‌رسید و زیر زمین حسینیه ارشاد پر و خالی می‌شد.از بزرگتر ها دکتر ملکی و مهندس سحابی را می‌شناختم.دیدن هدی صابر در هیئت یک معلم و سخنران برایم جذاب بود، چند تایی از مجله «ایران فردا» را داشتم و در باره ی ملی مذهبی ها کتاب می‌خواندم. همه مشتاق از هدی صابر سئوال می‌کردند و او با خنده همیشگی که همه از او سراغ دارند پاسخ می‌داد. من هیچ وقت جلو نرفتم، هیچ وقت سئوال نکردم، گوشه ای خودم را جمع می‌کردم و برای …

شما برنده اید آقای هدی صابر ادامه مطلب

علی وفقی منبع: دانشجو آنلاین ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰  عاشق بود و عاشقانه می‌زیست. حنیف بود و شریف(۱). یاور عزت بود و بی عزت زندگی اش را خدای اش نخواست. تنها بود، در میانه ی دوستان اش هم، در میانه ی ما هم، در میانه  ی زندان هم. آرام بود و صابر؛ اما صبرش در رکاب مردانگی اش جاماند وقتی هاله ی سحاب عزتش را پهلو شکسته شبانه مدفون خاک دنائت یافت. از آموزگارش آموخته بود که ”وقتی نمی توانید خوب زندگی کنید لااقل خوب بمیرید.“ (۲) و ” کسانی می‌توانند خوب زندگی کنند که می‌توانند خوب بمیرند“ (۲) . بیست و دوم خرداد رفت؛ انگار که می‌خواست بگوید قلب من آنقدر بزرگ است که فریاد سکوت ایستادن اش از …

غیرت در خاک خفته ادامه مطلب

مجید تولایی  منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ صبح اول وقت به اتفاق تنی چند از دوستان برای دیدار، به منزلش رفتیم . یکی دو روز پیش از آن ، پس از تحمل ماه ها حبس چند روزی را برای مرخصی، رخصت یافته بود. تا او به جمع میهمانان ملحق شود ، دقایقی را با همسر صبور و شکیبایش به گفتگو نشستیم . با آمدنش مثل همیشه یک به یک را گرم در آغوش گرفت و من نیز او را به بر گرفته و بوسه ای بر شانه هایش زدم . نشست و برایمان گفت و گفت و گفت از آنچه بر او در انفرادی و بازجویی گذشته بود. از نیرنگ ها و دنائت ها و شیادی های بازجویان …

روح سلطانی ز زندانی بجست ادامه مطلب

مینو مرتاضی لنگرودی  منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰  ساعت هشت صبح بود … دوستی تماس گرفت و با احتیاط فراوان از من پرسید از هدی خبری دارین؟ گفتم خبر خاصی ندارم جز اینکه موسفیدان ملی مذهبی از ایشان و آقای دلیر ثانی درخواست کرده اند که دست از اعتصاب غذا بردارند . دوستم با احتیاط بیشتری گفت ولی اخباری شایع شده… گویی آقای نوری زاد در سایت اش نوشته که از بیمارستان به ایشان زنگ زده و خبر داده اند که هدی به رحمت خدا رفته… گفتم این چه جور خبر دادنه؟ حتما دروغ میگن …می خوان با دادن اخبار غلط توسط  آقای نوری زاد اونو بی اعتبارش کنن…و به دوستم گفتم که الان از فیروزه صابر و …

از شهادت آن پهلوان ادامه مطلب

ژیلا بنی‌یعقوب  منبع: وب‌سایت نویسنده ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ باید باور کنم مرگ هدی را بعد از هاله و عزت؟ اصلا فردا صبح چطور به ملاقات بهمن بروم.بهمنی که آن همه هدی را دوست داشت ؟ و آن همه از او خاطره تعریف می‌کرد؟ دیدم وب سایت خبرنگاران ایران در گزارشی به نکاتی از روحیات هدی صابر اشاره کرده که ندیدم جاهای دیگر نقل شده باشد.فعلا همان را اینجا می‌آورم تا در روزهایی دیگر خودم خاطراتی را از ایشان بنویسم «اغلب زندانیان بند ۳۵۰ می‌گویند که هدی رفتارهایی داشت که آنها را یاد مبارزانی می‌انداخت که در دهه ۴۰ و پنجاه در دوران شاه مبارزه می‌کردند، او در زندان با کمترین رفاه طلبی مخالف بود، گاهی اگر پولدارهای زندان به …

برخی از روحیه های هدی صابر ادامه مطلب

محمد نوری‌زاد منبع: وب‌سایت نویسنده ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ امروز، دوشنبه، بیست و سوم خرداد ماه سال نود، جسم “هدی صابر” را به دستهای خاک آلود خاک سپردیم. و بر سر مزارش، بارها و بارها سرود سپاس سردادیم . من، غربت، فراوان دیده و شنیده بودم. تشییع و به خاکسپاری “هدی صابر” اما غریبی مضاعفی با خود داشت. گاردها و سپرها و اسلحه های اخم آلود، با زبان بی زبانی به مردم محاصره شده می‌گفتند : اگر حرف اضافی بزنید، با ما طرفید. و مردم مظلوم هم چیزی اضافه تر از “سپاس” نگفتند. من بارها در همین همنوایی شورانگیز مردم داغدار گریستم. نه به هدی صابر و گذشته ی شریف او و یا حتی سرانجام غریبانه ی او. و نه …

سوگ صابرانه (در رثای هدی صابر) ادامه مطلب

کیوان انصاری منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ مهر ماه بود و من هنوز در زندان بودم. صبح زود روز اول مهر که خانمم می‌خواسته بچه را به مدرسه ببرد می‌بیند که همان چهره آشنا همان که بارها آمده بود و برای خانواده ام که هیچ منبع درآمدی نداشتند یخچال خانه را بارها پر کرده بود و دلداری داده بود که این روزگار سخت هم بگذرد و دستی از سر مهر بر سر دخترک کوچکم کشیده بود، توی یک آژانس نشسته و منتظر است تا کودکی را که دوری پدر آزارش می‌دهد تا کودکی را که دوست داشته روز اول مهر پدر به مدرسه برساندش همراهی کند .  او چون نمی دانست که خانم و فرزندم کی از خانه …

خاطره ای از صابر، مرد بزرگ ادامه مطلب