در غیاب خدا و مردم
در غیاب خدا و مردم عبداللَّه موحد* منبع: ماهنامه ایران فردا، شماره ۴۶ ، شهریور ۱۳۷۷ از همان سال ۶۰ که مجموعه “غیرخودیها” هم از حاکمیت انقلاب و هم از جامعه سیاسى بیرون رانده شدند و موهبتِ “تنفس” سیاسى و فکرى انحصاراً مورد استفاده “خودیها” قرار گرفت، “حق ویژه” بهرهبردارى از امکانات نیز به عنوان حق “طبیعى” خودىها قلمداد شد. در همان تابستان سال ۶۰ ابتدا “کاروان اختصاصى” حج به راه افتاد. اندکى پس از آن تشکیلات “تربیت مدرس” به پاس تلاشهاى اعضاى انجمنهاى اسلامى در جریان “انقلاب فرهنگى” و رخدادهاى بعدى گشایش یافت تا فارغالتحصیلان “مکتبى” و متعهد به نظام براى کسب کرسى استادى و “بىنیاز” شدن نظام از اساتید “غیرخودى”، میدان علم را نیز “تسخیر” کرده …






