ترسیم یک رنج
منبع: یادنامهی دومین سالگرد شهادت یکشنبه ۲۲ خرداد ماه ۹۰، زنگهای تلفن همهی ما را با کابوسی غیر قابل تصور مواجه کرد. تماسهای پشت هم که به دنبال تائید خبری بودند، از ما که در بیخبری به سر میبردیم. مایی که دلخوش به سلامهای هفتگی بودیم که از سوی هدی برایمان میآمد. فردا دوشنبه بود و روز ملاقات، مگر امکان داشت که دیگر سلامی نباشد، مگر میشد تصور کرد که دیگر پیگیریهای هدی تمام شده است، مگر میشد تصور کرد که تلاشهایمان برای جلب رضایت هدی در خصوص پیشرفت طرح زاهدان، بینتیجه مانده است. بیاغراق تا آن روز بدترین خبری که شنیده بودم رفتن هدی صابر بود. هنوز هم حضورش را حس میکنم، نبودنش کابوسی است که باور نکرده ام. …



با فرارسیدن ۲۱ خرداد، دومین سالروز شهادت هدی صابر، یادنامهای برای پاسداشت جهد و تلاش این معلم آزاده منتشر شد. در این یادنامه یادداشتها و مقالاتی از همسر و خواهر شهید صابر (خانم فریده جمشیدی، فیروزه صابر)، امیر طیرانی و شماری دیگر از علاقمندان وی گنجانده شده است که عناوین برخی از انها بدین شرح است: «لحظه دیدار»، «رد پاهای هدی»، «خطابهی اشک»، «سنگینی آوار مرگ صابر»، «ترسیم یک رنج»، «انسانم آرزوست…» و « خسته نباشی آقا معلم!».
روزنامه «دنیای اقتصاد» در شماره ۲۹۰۱ خود (مورخ چهارشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۲) پرونده ویژهای را به سیستان و بلوچستان و وضعیت اجتماعی ـ اقتصادی این استان کشور اختصاص داد. در چارچوب این پرونده ویژه، یکی از مطالب نیز به معرفی اجمالی طرح «توسعه مهارتهای پایه» و «تشکیل گروههای کارآفرینی و آموزش بانکپذیری» در سکونتگاههای غیررسمی زاهدان اختصاص یافته که آخرین پروژهی اجتماعی است که طراحی و پیشبرد آن با سرپرستی و نظارت علمی ـ عملی شهید هدی صابر انجام شد. این طرح با حمایت بانک جهانی، به سفارش وزارت مسکن و مدیریت «خانه پژوهش نواندیش» از خرداد ۱۳۸۸ با افق زمانی ۱۵ ماه آغاز به کار کرد. استان سیستان و بلوچستان، با داشتن بالاترین درصد بیکاری در میان استانهای کشور و شهر زاهدان، با دارا بودن ۳۰ درصد جمعیت حاشیهنشین، به عنوان یکی از مراکز هدف بانک جهانی برای توسعه فقرزدایی، توانمندسازی و کارآفرینی انتخاب شد. در ادامه متن کامل این گزارش را مشاهده میکنیم: 



