hsaber.webmaster

امیر هادی طالقانی منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۵ خرداد ۱۳۹۰  خداحافظ مرد، مردِ تنها در زمانه ی نامردی ها. خداحافظ آقا هدی، آموزگار قرآن،آموزگاری که قرآن را نه برای خوشایند قدرت که برای خود خود حقیقت تفسیر می‌کردی. خداحافظ عموصابر، بزرگا مردی که در این صدف کج و کوله روزگار ، مروارید وجودت را نشناختند. خداحافظ مومن ، ایمانت را چگونه برای آنها که ندیده بودنت توصیف کنی که تو خدا را حس می‌کردی و برای خدایی نماز می‌خواندی که می‌شناختی و با او رفیق بودی. خداحافظ رفیق ، رفیقی که باب گشودی و از این زمانه ی نارفیقی ها به سوی او رفتی اویی که رفیق است رهگشاست . نزد او رفتنت مبارک. خداحافظ صابر، دردهایت چگونه در خاک …

هدی رفت ، از بس که جان ندارد ادامه مطلب

حمید رضا یعقوب زاده  منبع: وب‌سایت نویسنده (آریاقلم) ـ ۲۵ خرداد ۱۳۹۰ آسمان نگاهم میله های قفسی ست که مرا به ماه می خواند اینجا به موازات میله ها ایستاده ام صبور تر از قفلی که باز نخواهد شد  

منبع: وبلاگ مصائب آنا ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰  صحبت آن است که خاکستر تو، تخم رزم آور دیگر باشد!هدی صابر هم رفت… روزنامه نگار شریف و پایدار دیگری از این دیار که بیش از آنکه روزنامه نگاری کند، محبوس دیوارهای سرد و آدم های بد بود. به سراغ نوشته های صابر که می‌روم، چیزی از بغض و کینه نمی یابم، او تهی از کینه و لبریز از مهرورزی بود. هدی صابر دل مشغولی تاریخ نیز داشت، بیشتر به تحلیل هایی در زمینه ی تاریخ اقتصادی و اجتماعی دست می‌یازید و از کلی گویی پرهیز می‌کرد. اما ذهن ژرف بین و ایجازاندیش او را تاب نیاوردند. هدی صابر جسمی دردکشیده داشت، چرا که دهه ی پایانی عمرش را اغلب در زندان …

وبلاگ نوشتی درباره هدی صابر ادامه مطلب

علی کلائی منبع: وب‌سایت روزآن‌لاین ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰  پروازت را ای معلم شهیدم، باور نمی کنم. هدی صابر درگذشت. وقتی خبر را شنیدم پاهایم سست شد. آخر چرا؟ به کدامین گناه؟ کوچ غریبانه ای که یادآور مظلومیت موسی ابن جعفر است. شهادتی که استقامت را به ما می‌آموزد. هنوز صدایش در گوشم زنگ می‌زند. آخر ما هشت فراز تاریخ ایران را با هزار نیازی که در طی این یکصده داشتیم، با او آموختیم. او به ما آموخت از صدر مشروطیت. از کوچک جنگلی و اولین جمهوری شورایی در ایران. از مصدق کبیر که پیشوایی بوده و هست برای همه ما. از معلم شهیدمان علی شریعتی که این روزها میزبانی می‌کند. میزبانی عزت. میزبانی هاله و این بار میزبانی هدی. اما …

هدی صابر،‌ ایستاده بر آرمان ادامه مطلب

آزاده ابازری  منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰  پهلوان ! چگونه بگویم که چگونه میسوزم …؟ پهلوان ! اشک هایم که بر گونه ام جاری میشود ، صورتم تاول میزند گویی … ای آبِ  دیده ی خونین  ! ما به کجا روانیم ؟  ما که صد و اندی سال است به دنبال آزادی میدویم و او دور میگردد، به کجا روانیم ؟ میشنوی بانگ گوشخراش شکنجه و زجه و زنجیر و گلوله را ؟!  ضحاک بیدارگشته است، آزاد گشته است . آزادی ای که رویای شبانه ی صد ساله مان بود بر ضحاکیان خجسته باد ، که آزادند … بی پروا پهلوانانِ این خاک را در بند نموده اند ومغز اندیشمندانمان خوراکِ روزانه ی مارهای پلشتِ نادانیشان گردیده است …

ضحاک و اندیشمندان ما؛ برای پهلوان صابر ادامه مطلب

عمار ملکی وب‌سایت گویانیوز ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰  با نام رفیق اول و آخر، جان جهان (۱) هدی صابر از آنها نبود که وقتی فاجعه و بیداد را می‌دید، از بداخلاقی ها بنالد و تنها اخم بر چهره کشد. او همواره دغدغه اش این بود که باید کاری کرد. اهل عمل بود و تلاش و حرکت. او یک چریک مدنی بود. دردمند بود و در حال تکاپو. مثل ما نبود که نشسته ایم و دل خوش کرده ایم که در فضای مجازی فریاد میزنیم. او وقتی شنید که با هاله چه کردند، وقتی فهمید که رذالت و وقاحت در سرزمینمان به حدی رسیده که رحم بر دختر نازنین عزت ایران نمیکنند و هاله را در سوگ پدر به قتل میرسانند، …

صابر، حماسه ساز دوران ادامه مطلب

فخرالسادات محتشمی پور منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰  نمی دانم مخاطب این نوشتارم که باید باشد؟ هدی صابر؟ همسردلبندش بانو فریده جمشیدی؟ فرزندانش حنیف و شریف عزیز و یا مهربان یار و خواهرش بانو فیروزه صابر؟ مخاطب این نوشتار چه کسی باید باشد؟ جوانان سبز ایران؟ سیاستمداران و سیاست ورزان ایرانی؟ خانواده های زندانیان سیاسی؟ همه سبزها یا همان جوان های جوانه زده در دیار فقرمادی و فرهنگی جنوب شرق کشورمان با آبیاری و مراقبت مستمر باغبان؟ این مرد بزرگ! نمی شود یادداشت بی مخاطب نوشت اما می‌توان خوانندگان را آزاد گذاشت که خود اختیار کنند مخاطب بودن یا نبودن را. باری در دل زمستانی سرد آن گاه که از پشت پنجره شاهد چرخ خوردن دانه های برف …

صابر؛ استاد ارجمند ما ادامه مطلب

احمد قابل منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰ آفرین و درود خدا بر او که این همه بی شرمی و بی حیائی را به نام اسلام و ایران، تحمل نکرد. من بی غیرت مدعی «شریعت محمدی(ص)» و «تشیع علوی» ماندم و شهادت «هاله» ی «عزت خدا» را دیدم و برخلاف سخن مولای پرهیزکاران علی(ع) زنده ماندم، گویی ندیده و نشنیده ام که؛ «اگر کسی از تأسف کمترین تعرض مهاجمان خارجی به مرزنشین غیر مسلمان کشور اسلامی بمیرد، سزاوار است!!». اما مردی با غیرت دینی و ملی، چون «هدی صابر» در اندوه کشته شدن زنی صبور و آزادی خواه، پاک و قرآن پژوه و خندان و مسالمت جو، به دست گزمه های […]، سخن مولایش را شنید و خود را …

به یاد هدی صابر ادامه مطلب

عبدالعلی بازرگان منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۴ خرداد ۱۳۹۰ رفتن هُدی غمی بر غم های غروب عزت و هاله افزود . تا آن جا که به خاطر دارم، حدود ۱۵ سال پیش بود  که برنامه آموزشی  مفصلی برای آشنا کردن جوانان با تاریخ و فرهنگ کشورمان تهیه کرده و آن را با اظهار آمادگی خود برای اجرا، به انجمن اسلامی مهندسین پیشنهاد کرده بود. اواخر سال ۱۳۷۹  همراه سایر دوستان ملی مذهبی بازداشت شد و ماه ها در سلول انفرادی و بیش از یک سال را در بند عمومی گذراند. گویا طولانی گشتن اسارتش در زندان ناشی از ارتباط با جوانان و اثرگذاری او روی دانشجویان بود. دوستانی که پس از آزادی به دیدارش رفته بودند، می‌گفتند آثار رنج و …

عزتِ هالهِ هدی ادامه مطلب