hsaber.webmaster

شهرزاد همتی  منبع: وبلاگ نوسنده ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰  هر هفته سه شنبه ها بعد از ظهر از ساعت ۵ تا هفت کلاس داشتیم، اسم کلاس ها «هشت فراز، هزار نیاز» بود.هدی صابر همیشه سر وقت می‌رسید و زیر زمین حسینیه ارشاد پر و خالی می‌شد.از بزرگتر ها دکتر ملکی و مهندس سحابی را می‌شناختم.دیدن هدی صابر در هیئت یک معلم و سخنران برایم جذاب بود، چند تایی از مجله «ایران فردا» را داشتم و در باره ی ملی مذهبی ها کتاب می‌خواندم. همه مشتاق از هدی صابر سئوال می‌کردند و او با خنده همیشگی که همه از او سراغ دارند پاسخ می‌داد. من هیچ وقت جلو نرفتم، هیچ وقت سئوال نکردم، گوشه ای خودم را جمع می‌کردم و برای …

شما برنده اید آقای هدی صابر ادامه مطلب

علی وفقی منبع: دانشجو آنلاین ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰  عاشق بود و عاشقانه می‌زیست. حنیف بود و شریف(۱). یاور عزت بود و بی عزت زندگی اش را خدای اش نخواست. تنها بود، در میانه ی دوستان اش هم، در میانه ی ما هم، در میانه  ی زندان هم. آرام بود و صابر؛ اما صبرش در رکاب مردانگی اش جاماند وقتی هاله ی سحاب عزتش را پهلو شکسته شبانه مدفون خاک دنائت یافت. از آموزگارش آموخته بود که ”وقتی نمی توانید خوب زندگی کنید لااقل خوب بمیرید.“ (۲) و ” کسانی می‌توانند خوب زندگی کنند که می‌توانند خوب بمیرند“ (۲) . بیست و دوم خرداد رفت؛ انگار که می‌خواست بگوید قلب من آنقدر بزرگ است که فریاد سکوت ایستادن اش از …

غیرت در خاک خفته ادامه مطلب

مجید تولایی  منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ صبح اول وقت به اتفاق تنی چند از دوستان برای دیدار، به منزلش رفتیم . یکی دو روز پیش از آن ، پس از تحمل ماه ها حبس چند روزی را برای مرخصی، رخصت یافته بود. تا او به جمع میهمانان ملحق شود ، دقایقی را با همسر صبور و شکیبایش به گفتگو نشستیم . با آمدنش مثل همیشه یک به یک را گرم در آغوش گرفت و من نیز او را به بر گرفته و بوسه ای بر شانه هایش زدم . نشست و برایمان گفت و گفت و گفت از آنچه بر او در انفرادی و بازجویی گذشته بود. از نیرنگ ها و دنائت ها و شیادی های بازجویان …

روح سلطانی ز زندانی بجست ادامه مطلب

مینو مرتاضی لنگرودی  منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰  ساعت هشت صبح بود … دوستی تماس گرفت و با احتیاط فراوان از من پرسید از هدی خبری دارین؟ گفتم خبر خاصی ندارم جز اینکه موسفیدان ملی مذهبی از ایشان و آقای دلیر ثانی درخواست کرده اند که دست از اعتصاب غذا بردارند . دوستم با احتیاط بیشتری گفت ولی اخباری شایع شده… گویی آقای نوری زاد در سایت اش نوشته که از بیمارستان به ایشان زنگ زده و خبر داده اند که هدی به رحمت خدا رفته… گفتم این چه جور خبر دادنه؟ حتما دروغ میگن …می خوان با دادن اخبار غلط توسط  آقای نوری زاد اونو بی اعتبارش کنن…و به دوستم گفتم که الان از فیروزه صابر و …

از شهادت آن پهلوان ادامه مطلب

ژیلا بنی‌یعقوب  منبع: وب‌سایت نویسنده ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ باید باور کنم مرگ هدی را بعد از هاله و عزت؟ اصلا فردا صبح چطور به ملاقات بهمن بروم.بهمنی که آن همه هدی را دوست داشت ؟ و آن همه از او خاطره تعریف می‌کرد؟ دیدم وب سایت خبرنگاران ایران در گزارشی به نکاتی از روحیات هدی صابر اشاره کرده که ندیدم جاهای دیگر نقل شده باشد.فعلا همان را اینجا می‌آورم تا در روزهایی دیگر خودم خاطراتی را از ایشان بنویسم «اغلب زندانیان بند ۳۵۰ می‌گویند که هدی رفتارهایی داشت که آنها را یاد مبارزانی می‌انداخت که در دهه ۴۰ و پنجاه در دوران شاه مبارزه می‌کردند، او در زندان با کمترین رفاه طلبی مخالف بود، گاهی اگر پولدارهای زندان به …

برخی از روحیه های هدی صابر ادامه مطلب

محمد نوری‌زاد منبع: وب‌سایت نویسنده ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ امروز، دوشنبه، بیست و سوم خرداد ماه سال نود، جسم “هدی صابر” را به دستهای خاک آلود خاک سپردیم. و بر سر مزارش، بارها و بارها سرود سپاس سردادیم . من، غربت، فراوان دیده و شنیده بودم. تشییع و به خاکسپاری “هدی صابر” اما غریبی مضاعفی با خود داشت. گاردها و سپرها و اسلحه های اخم آلود، با زبان بی زبانی به مردم محاصره شده می‌گفتند : اگر حرف اضافی بزنید، با ما طرفید. و مردم مظلوم هم چیزی اضافه تر از “سپاس” نگفتند. من بارها در همین همنوایی شورانگیز مردم داغدار گریستم. نه به هدی صابر و گذشته ی شریف او و یا حتی سرانجام غریبانه ی او. و نه …

سوگ صابرانه (در رثای هدی صابر) ادامه مطلب

کیوان انصاری منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ مهر ماه بود و من هنوز در زندان بودم. صبح زود روز اول مهر که خانمم می‌خواسته بچه را به مدرسه ببرد می‌بیند که همان چهره آشنا همان که بارها آمده بود و برای خانواده ام که هیچ منبع درآمدی نداشتند یخچال خانه را بارها پر کرده بود و دلداری داده بود که این روزگار سخت هم بگذرد و دستی از سر مهر بر سر دخترک کوچکم کشیده بود، توی یک آژانس نشسته و منتظر است تا کودکی را که دوری پدر آزارش می‌دهد تا کودکی را که دوست داشته روز اول مهر پدر به مدرسه برساندش همراهی کند .  او چون نمی دانست که خانم و فرزندم کی از خانه …

خاطره ای از صابر، مرد بزرگ ادامه مطلب

شهاب خضرایی منبع: وب‌سایت کلمه ـ ۲۲ خرداد ۱۳۹۰   خبر کوتاه است: زندانی دیگری، از خیل صلح جویان و اصلاح طلبان، از جماعت شیفتگان «ایران فردا»، از زندان تن و از حبس مدعیان و غاصبان حکومت علی(ع) رهید. این بار نه همچون عزت الله سحابی، از غم و رنج فرزندان اش در زندان ها، از درد و غم رواج ظلم و دروغ و تباهی و ویرانی در ایران، و نه چون هاله سحابی، از ظلم و حمله دژخیمان در تشییع پیکر پدرش، که با برگزیدن آخرین راه اعتراض یک انسان: اعتصاب غذا.  تا با این آخرین راه اعتراض و فریاد، وقتی دست و پا و قلم و زبان ات را بسته اند و تمام آزادی ها و فریادها را …

آنان به چرا مرگ خود آگاهان اند ادامه مطلب

جواد رحیم پور منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۲ خرداد ۱۳۹۰  آسمان پرستاره خرداد، تولدی دیگر را به نظاره نشست. پیر سپید موی صداقت، سحابی راه روشنی است که هاله اش، ستارگان صابر را هرچه بیشتر می‌درخشانند. به خرداد درود، هم به حنیف و جمع یاران درود. چرخ گردون باز چرخید تا آنکه معلمی پرعزم وپرجزم کوله باری از ”منش“ را بر نسل استبداد زده ایران بریزد و در پاگرد تعیین تکلیف ها، سخن از گشودن باب عشق کند. برای او پرسش ما که هستیم پرسشی مهم در تعیین تکلیف انسان مسئول بود. میکفت از خود بپرسیم وبه خود بگویم ماکه هستیم پیش از انکه به دیگران بگوییم چه باشند .هویت جو بود و تلنگری بود که هویت پاره پاره شده …

هدی صابر؛ در خرداد آزادی، هم پیمان سه هم پیمان عشق ادامه مطلب

مرتضی کاظمیان منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۲ خرداد ۱۳۹۰ روح آزاده، مرد موحد، تقواپیشه‌ی بااخلاص، جان شیفته‌ی حق، آموزگار «منش، روش و بینش»، تبلور دوباره‌ی محمد حنیف‌نژاد، یار صادق و همراه جداناشدنی عزت‌الله سحابی، «هدی صابر» در «خرداد»، خرداد سرخ، ماه شهادت «حنیف و یارانش»، به شهادت رسید. مرد آزاده، در نامه اعتصاب غذایش با دیگر فعال ملی-مذهبی، امیرخسرو دلیرثانی تصریح کرده بود که «در اعتراض به فاجعه روز چهارشنبه ۱۱ خرداد ماه ۹۰ و تهاجم منجر به مرگ فرزند اول سحابی بزرگ که مادرصفت و خواهرگونه در خدمت مردمان و آسیب دیدگان وقایع دو سال اخیر میهن بود، از گاه غروب پنجشنبه ۱۲ خرداد ماه در بند ۳۵۰ زندان اوین بدون طرح هیچ گونه مطالبه و خواسته شخصی، دست …

هدی صابر؛ روح حنیف، بابی ساندز جنبش سبز ادامه مطلب

رضا علیجانی منبع: وب‌سایت جرس ـ ۲۲ خرداد ۱۳۹۰ من رفیقم ، رهگشایم ، باب بگشا ؛ نزد من آ صبر صابر هم تمام شد. هدی هم نزد او رفت . پیش عزت و هاله اش. خبر دهشتناک بود. اول باورم نمیشد. تلفنی به یکی از نزدیکانش زدم. آرام بود و گفت ما هیچ چیز نمیدانیم. در راه بیمارستان بود. تلفن بعدی در سردخانه بود. هنوز ندیده بود. گریه میکرد و نگران . تلفن سوم دیگر جواب نمیداد. تلفن چهار م را همراهش گرفت و با اشک وناله خبر را تایید کرد . ناله را هر چند میخواهم که پنهان برکشم سینه میگوید که من تنگ آمدم فریاد کن ما در ایران شاهد حکومت […]. هر فرد زندان رفته ای …

تا آخر خط معرفت… ادامه مطلب