ویژهنامه «روایت حصر مصدق»
حاصل پژوهش هدی صابر در زندگی و فعالیت مصدق در دوران حصر و تبعید در احمدآباد توسط نشریهی چشمانداز ایران در قالب یک ویژهنامه به زیور طبع آراسته شد. این ویژهنامه حاوی مصاحبههای هدی صابر با نزدیکان و مصاحبان مصدق و برخی معمران و اهالی احمدآباد است و به بررسی ابعاد مختلف زندگی روزمرهی مصدق در دوران بد از کودتای ۲۸ مرداد میپردازد. هدی صابر در سال ۱۳۸۶ و با درک خطر «انقراض نسل صاحب حافظهی تاریخی» درصدد آن برآمد تا پیش از آنکه شماری از چهرههای زنده دوران نهضت ملی که مصاحبت با مصدق را تجربه کرده بودند، از دنیا بروند، با آنها به گفتوگو بنشیند و خاطرات آنها از مصدق را ثبت و ضبط کند.
.jpg)
مراسم ششمین سالگرد پرواز هدی صابر امروز ۱۹ خرداد ماه در کنار مزارش با حضور اشنایان و دوستان برگزار شد. در این مراسم ابتدا به یاد قربانیان ترور اخیر در تهران و به یاد مهندس سحابی ، هاله، سهراب، ستار و هدی فاتحه ای دسته جمعی قرائت شد. سپس اقای دکتر جلال یوسفی ، از همراهان و شاگردان هدی سخنانی کوتاه با عنوان ” او نقطه أتکا ، ما غیر تاکتیکی ، غیر مناسبتی” بیان کرد. او به چهار متن مورد تاکید هدی یعنی : هستی، تاریخ، إنسان و کتاب اخر اشاره کرد و مطرح کرد که به تعبیر هدی ما بین دو مبنا قرار داریم : خود و او. 
امروز ۲۴ اسفند ماه مراسم سالروز تولد هدی صابر با حضور تعدادی از دوستان و بستگان در کنار مزار وی بر گزار شد. در فرصتی کوتاه یادی از او و نگاهش به تولد مرور شد. نگاهی که ایده، محور اصلی ان است: کل یوم هو فی شان، او هر روز در کاری است. 
روزنامه شرق این روزها که بحث اعتصاب غذا از سوی نمایندگان مجلس و شورای اسلامی مطرح شده است، به سراغ فیروزه صابر رفته و درباره هدی صابر و روند درگذشت او پرسیده است که در زیر میخوانید: ـ شما در جریان اعتصاب غذای ایشان بودید؟ قبل از اعلام اعتصاب، نامهای به ما نوشته بود و دلایل و چگونگی اعتصاب غذایش را عنوان کرده بود. فردِ مسلمانی بود که نمیخواست از راه اعتصاب غذا جان بدهد؛ میخواست به روشی مسالمتآمیز، اعتراضش را به مرگ هاله سحابی نشان دهد. برایمان توضیح داد اگر به خاطر اعتصاب غذا حالش بد شود، اعتصاب را خواهد شکست؛ اما تا زمان مرگ، همچنان در اعتصاب غذا به سر میبرد.
…. هدی صابر خیلی زیاد دغدغه مستضعفین را داشت بهطوریکه در بلوچستان یک پروژهای داشت که مردم فقیر را جمع میکرد و به آنها در زمینههای مختلف آموزش میداد و حتی این کارهای او توانست توجه امام جمعه وقت بلوچستان را به خود جلب کند. اما این دغدغهاش آنقدر همیشگی و بزرگ بود که خواهرش یعنی فیروزه صابر، اکنون در حال ادامه برای اتمام این پروژه است. پروژههای دیگری هم داشتند مثل زاهدان که البته قبل از فوتشان توانستند آنها را به سرانجام برسانند. این روحیه عملگرا بودن هدی صابر واقعا قابل تحسین بود چراکه اغلب بحثهایی مطرح میشد مبنی بر اینکه چرا عدهای فقط شعار میدهند و پای عمل که میرسد، کارها را به دیگران واگذار میکنند؟ این رفتار هم همیشه مورد نقد شخص هدی صابر بود و از این مساله پرهیز داشت. ازاینرو همیشه خودش برای انجام کارها و رفع دغدغههایش در هر حوزهای که بود چه تاریخ و چه کمک به مستضعفان؛ آستینهایش را بالا میزد و وارد میدان میشد….
امیرخسرو دلیرثانی ـ موضوع اعتصاب غذای اعتراضی شهید صابر در اعتراض به شهادت مظلومانه هاله سحابی، و به شهادت رسیدن هدی در نتیجه این اعتصاب همواره محور و کانون توجه همه دوستداران و علاقمندان ایشان و افکار عمومی بوده است. این مسئله ضمن جاوید ساختن این حرکت اعتراضی و حقطلبانه و تأکید بر مظلومیت هاله و ظلمی که بر سحابی و خانوادهاش رفته است، همواره تمرکز و توجه عموم را به این موضوع جلب کرده که اعتصاب غذا عامل اصلی شهادت هدی بوده است.
جمعه بیست و یکم خرداد قطعه ۱۰۰ بهشتزهرا محل گرد هم آمدن کسانی بود که برای ادای احترام به نام و راه شهید هدی صابر بر مزار وی حضور یافتند. در این مراسم که شمار زیادی از فعالان فکری و سیاسی حضور داشتند، مهندس لطفالله میثمی و آقای پوررحیم به طرح نکاتی در خصوص بینش و منش شهید صابر و بحرانهای امروز پرداختند. در مراسم افطاری که بعدازظهر روز بیستویکم خرداد برگزار شد نیز گزارشی از طرح توسعه کارآفرینی و توانمندسازی در حاشیهنشینهای شهر زاهدان توسط دستاندرکاران و همکاران طرح ارائه شد و سپس دکتر ستاریفر به عنوان مشاورز علمی طرح و آقای حسینی به عنوان استاندار وقت سیستان و بلوچستان به طرح دیدگاههای خود پیرامون شخصیت و جایگاه علمی هدی صابر و تاثیر اجتماعی پروژهی مذکور پرداختند. 
پس از شهادت هدی صابر در زندان، دو قطعه توسط دکتر مسعود پدرام به یادبود هدی صابر سروده و آهنگسازی شد که توسط مهدی اقبال در بند ۳۵۰ اجرا شد. یکی از این دو قطعه با نام «ایران من» و دیگری با عنوان «از نسل لاله، همزاد سروم» در خردادماه ۱۳۹۲ نیز به مناسبت سالگرد شهادت هدی صابر با خوانندگی آقای اقبال و نوازندگی خانم پدرام اجرا شد. اکنون کلیپی که مربوط به اجرای «از نسل لاله» است تقدیم علاقمندان میشود:
هدى عزیز، حال فرسنگها دورتر از جسمت و نه روحت با تَن فرتوت خویش چندصباحى قلم و کاغذ را به اشکم مزین مى کنم. سالیان اول دورى تو سرگشته و مضطرب دنبال نور امید و دادرسى بودم که مبادا خون پاکت در دیار کُفر تلف نشود. به مانند خودت به این قاضى و آن بازپرس تَشَر زدم، دنبال قاتل گشتم و به ناگاه ضارب را در منزلم یافتم! ۲ سال تمام پیگیر چرایى کشته شدن ناجوانمردانه تو از قاتل مسخِ به قدرت بودم؛ هر روز و شب کابوس قصاص و امید یافتنِ قاضى عادل التیامى بود براى غرور جریحه دار شده خود و فرزندانم، امّا نشد که نشد، خدا نخاست که نخاست و من را سرافکنده کرد در برابر خون پاک تو.
در میانهی خرداد سال جاری بخت آن را داشتیم که ساعتی میهمان دکتر علیرضا رجایی باشیم. رجایی که این روزها بهشدت درگیر درمان بیماریهای باقیمانده از دورهی زندان است و بهلحاظ جسمی وضعیت مساعدی ندارد، با صمیمیت و بزرگواری دعوت ما برای شرکت در گفتوگو دربارهی شهید هدی صابر را پذیرفت و نکات دست اول و آموزندهای را در این گفتوگو بازگو کرد. به گفتهی رجایی هدی صابر مخالف تبدیل شدن شورای فعالان ملی ـ مذهبی به حزب سیاسی بوده است، چراکه این جریان را مادون تشکیلات می دانسته است. از رجایی که در سالهای آخر با هدی صابر بیشتر مصاحب بوده، در مورد تحلیل صابر از جنبش سبز پرسیدیم….